(1475 S. K. m. 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parası ile bayram tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Davacı yıllık ücretli izin isteğinde bulunmuş olduğu halde bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
2- Davalının temyizine gelince:
a- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
b- Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının görevli olarak gittiği Antalya'da müşterilerden biri tarafından Konya'daki davalı işverene verilmek üzere hediye paketi aldığı, bunu davacının yanında bulunan işçi arkadaşları ile paylaştığı, bu durumun doğru olmadığı kendisine işverence bildirilmesi üzerine davacının işyerini terk ettiği ve bir daha da geri dönmediği anlaşılmaktadır. Dinlenen tanıklar ayrıntılı olarak verdikleri ifadelerinde bu hususu açık ve kesin bir biçimde belirtmişler ve Konya Bölge Çalışma Müdürlüğü'nce yapılan incelemede de tutanakla bu hususun doğrulandığı görülmektedir. Davacının bu davranışı 1475 sayılı İş Kanunu'nun 17/11-d maddesinde öngörülen doğrulukla bağlılığa uymayan davranışı oluşturmaktadır. Kaldı ki davacı işyerini kendisi terk etmiştir. Böyle olunca ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddine karar vermek gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 15.05.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy