(2822 S. K. m. 15)
Dava: A. Sendikası adına Avukat T. E. ile 1- B. Sendikası adına Avukat E. L., 2- Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı adına Avukat A.D. aralarındaki dava hakkında İstanbul 1.İş Mahkemesi'nden verilen 31.01.1995 günlü ve 2013/40 sayılı hüküm,davacı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davalı, B. Sendikası işyerinde çoğunluğa sahip olduğunu bildirerek Bakanlıktan TİS. yapma yetkisine sahip olduğunun tespitine karar verilmesini istemiş Bakanlıkça davalı sendikanın çoğunluğu bulunduğu 07.12.1994 tarihli kararla tespit edilmiş, bu karar 16.12.1994 tarihinde davacı sendikaya tebliğ edilmiştir. 2822 sayılı TİSGLK'nun 15.maddesine göre, itiraz davasının çoğunluk kararının tebliği tarihinden itibaren 6 iş günü içinde İş Mahkemesinde açılması gerekir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamasına göre 6 iş gününün hesabında başvuru yapılacak merciin çalışma günleri gözönünde tutularak Cumartesi günlerinin dikkate alınıp alınmaması icap eder. Somut olayda itiraz davasının açılacağı mahkeme cumartesi ve pazar günleri açık bulunmadığı için bu günlerin işgünü olarak kabulü mümkün değildir. Bu olgulara göre yetki tespit yazısı davacı sendikaya 16.12.1994 tarihinde tebliğ edilmiş olduğundan, bu tarihten sonraki cumartesi ve pazar günleri dikkate alınamayacağından itiraz davasının 26.12.1994 tarihinde 6 işgünü içinde yani süresinde açıldığının kabulü gerekir.
Mahkemece işin esasının da incelenerek davanın reddine karar verilmiş ise de, taraflardan diyecekleri açıkça sorularak gösterecekleri deliller toplanıp, gerektiği takdirde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi icap eder. Bu hususlar gözönünde tutulmadan yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.02.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy