(818 S. K. m. 44) (5953 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, fazla mesai ücret alacağının ödenmemesi nedeniyle % 5'lerden oluşan alacağın icra takibi sırasında bir bölümünün ödenmiş olduğu anlaşılabilmektedir. Davalı da yargılamanın muhtelif aşamalarında bu ödemelerden bahsederek, takas ve mahsup talebinde bulunmuştur. Davalının mükerrer ödeme durumunda bırakılmaması için yapılan ödemenin gerçekleşen haktan düşülmesi gerekir.
Kararda, bu yoldaki savunmadan söz edilmekle yetinilmiş ve üzerinde durularak mahsup yapılmamıştır. Bu husus bozmayı gerektirmiştir.
3- 22.10.1973 gün ve 2-4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre, basın mesleğinde çalışanlar ile çalıştıranlar arasındaki ilişkiyi düzenleyen 5953 sayılı Yasanın, 212 sayılı Yasayla değiştirilen 14/2. maddesinin kamu hükmü olmasına rağmen, bu madde yazılı % 5 fazla ödeme parasının sorumluluğunun belirlenmesinde ve şartların gerçekleşmesi durumunda kıyas yoluyla Borçlar Kanununun 44. maddesinin yorumlanarak, bir indirim yapılması gerekir.
Fazla çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde, her geçen gün için % 5 fazlasıyla ödenmesi öngörülmekle beraber uygulamada anılan İçtihadı Birleştirme Kararı da dikkate alınmalıdır.
O halde, karar bu yönüyle de bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.10.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy