(2822 S. K. m. 9)
Dava: Davacı kıdem tazminatı, ikramiye ve ücret farkı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin 1992 yılında sendika üyeliğinden istifa ettiği anlaşıldığından dayanışma aidatı ödemeksizin toplu iş sözleşmesi ücret artışlarından yararlandırılması mümkün bulunmamaktadır. Bu nedenle toplu iş sözleşmesinden doğan ücret farkına hüküm kurulmuş olması hatalıdır.
3- Öte yandan, işyeri uygulamasından doğan ikramiye alacağı için yasal % 30 faize hüküm kurmak gerekirken toplu iş sözleşmesinden doğan alacaklar için öngörülen en yüksek işletme kredisi faizine hüküm kurulması da bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31.10.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy