(1475 S. K. m. 35)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücretliye hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Davacı taraf önce kararı temyiz etmiş sonradan temyizden vazgeçmiş olduğuna göre vazgeçme nedeniyle temyiz isteminin reddine,
2- Davalının temyizine gelince:
A) Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
B) Davalı taraf, cevap dilekçesi ile birlikte davacıya avans olarak para verdiğini bu itibarla takas ve mahsup itirazında bulunduğunu savunmuş olduğuna göre, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılarak dava ekonomisi de dikkate alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu itirazın eldeki davada değerlendirilmemiş olması hatalıdır.
C) Davacının dosya içeriğine göre yurt dışında sefer yapan tır şoförü olduğu anlaşılmaktadır. Davacının yurt dışında çalışma saatlerini kendisinin serbestçe düzenleme yetkisi bulunduğu dikkate alınarak yurtdışı çalışma nedeniyle fazla mesai, hafta ve genel tatil ücretlerinin reddine karar verilmesi gerçek duruma daha uygun düşer. Ayrıca belirtmek gerekir ki davacı işçi yurtdışında fazla mesai yapılması ve hafta genel tatil günlerinde çalışması yolunda bir talimatın verildiğini de kanıtlamış değildir. Bu hususlar dikkate alınmaksızın ve yapılan işin niteliğine değer verilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması keza hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.11.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy