(2822 S. K. m. 61)
Davacı ücret farkı ilave tediye, yıllık izin ücreti farkı ile sosyal yardım alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Kanundan doğan ilave tediye alacağı için 2822 sayılı toplu iş sözleşmesi grev ve lokavt kanunu 61. maddesinde öngörülen işletme kredisi faizi uygulanmaz. Bu itibarla sözleşmeden doğan ikramiye alacağı ile kanundan doğan ilave tediye miktarları ayrı ayrı belirlenerek toplu iş sözleşmesinden doğan ikramiye alacağı için işletme kredisi faizi yürütmekle yetinilmelidir.
3- Ek dava konusu olup hüküm altına alınan miktarlar için ek dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekir. Çünkü ilk kısmi dava anılan miktarlar için temerrüt oluşturmaz.
Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy