(1475 S. K. m. 14, 35, 50, 51)
Dava: Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı fazla çalışma parası ve izin ücretinin ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17.12.1996 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacı davalı işyerinde 01.06.1987 tarihinde çalışmaya başlamış bu çalışması işyeri dışında bir suçtan dolayı tutuklandığı 25.05.1994 tarihine kadar devam etmiş ve işverence 26.05.1994 tarihinde iş akdi fesh edilmiştir.
Davacı yıllık ücretli izin talebinde bulunmuş davalı işten ayrılış tarihine göre 1994 yılı izin hakkının doğmadığını savunmuştur. 14/5 sayılı İş Kanunun 50 ve 51 inci maddelerinde belirlendiği üzere işçi her hizmet yılına karşılık yıllık iznini gelecek hizmet yılı içinde kullanmalıdır. İşe giriş ve işten ayrılış tarihleri dikkate alındığında 01.06.1993-01.06.1994 dönemi izin hakkı doğmamaktadır. Bu itibarla 26.05.1994 işten ayrılış tarihine kadar kıstelyevm esası uygulanarak izin ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 17.12.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy