(1475 S. K. m. 35)
Dava: Taraflar arasındaki, ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla çalışma parasının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı TPAO avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18.6.1996 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat M.O. ile karşı taraf adına Avukat B.T. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacı, dava dilekçesinde normal günlerde 7-17.30 Cumartesi günleri 7- 13.30 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda günlük 9,5 saat fiili çalışma kabul edilerek haftalık 12 saat fazla mesai üzerinden hesap yapılmıştır. Cumartesi tam gün çalışmış gibi yapılan bu hesap dosyadaki maddi olgulara uymamaktadır.
Bu durumda mahkemece yapılacak iş fazla mesainin bilirkişiden rapor alınarak yeniden tesbitidir.
3 - Kabule göre de, ek davada talep edilen fazla mesai için faiz temerrüt tarihi olarak dava tarihinden başlaması gerekirken ilk dava tarihinden başlatılması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 17.10.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy