(1475 S. K. m. 14, 13)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı fazla çalışma ve izin ücreti ile hafta tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacı, hizmet akdinin davalı işverence haksız olarak fesh edildiğini iddia ederek feshe bağlı tazminat isteklerinde bulunmuş, davalı ise herhangi bir cevap vermiş olmadığı gibi oturumlara da gelmemiştir. Mahkemece davacının sözleşmeyi işverenin haksız olarak fesh ettiğini ispat edememesi nedeniyle ihbar ve kıdem tazminatı istekleri reddedilmiştir.
Hizmet sözleşmesinin kıdem tazminatını gerektirmeyecek şekilde sona erdiğinin ispatı işverene düşer. Mahkemece bu kurala aykırı şekilde ispat külfetinin işçiye ait olduğunun kabulü hatalıdır. Somut olayda davalı bu gereği yerine getirmediğine göre ihbar ve kıdem tazminatı gerektirecek şekilde sözleşmenin son bulduğunun kabulü icap eder. Yazılı şekilde her iki tazminat isteğinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3 - İş müfettişliğince yapılan inceleme ve araştırma sonucunda düzenlenen raporda yılbaşı ve dini bayram günleri dışındaki genel tatil ve resmi bayramlarda işyerinde çalışıldığı sonucuna varılmıştır. Bu konunun somut olarak üzerinde durulup gerektiği takdirde davacı tanıkları tekrar çağrılarak sonuca gidilip hesaplamalar yapılarak bir karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerden BOZULMASINA, 26.12.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy