(2821 S. K. m. 3, 4, 12)
Dava: D. Sendikası adına Avukat N. A. ile 1. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı adına Avukat R. T. 2. L. Sendikası adına Avukat B. Ç. aralarındaki dava hakkında Ankara 1. İş Mahkemesinden verilen 18.12.1995 günlü ve 428-23 sayılı hüküm, davalılardan Bakanlık avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı sendika vekili; 21.7.1994 tarihli dilekçeyle Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından 17.7.1994 tarih ve 21993 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Temmuz ayı istatistiğinde davalı L. Sendikasının üye yüzdesinin 12.96 olarak gösterildiğini, ancak bu tespitin hatalı olduğundan söz ederek istatistiğin iptalini istemiştir.
Davalı sendika ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı cevap layihalarında istatistiğin gerçeği yansıttığını ifade ederek itirazın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.
Mahkemece, daha önce dava konusu olup Ocak 94 istatistiğini hükme bağlayan ve kesinleşen mahkeme ilamındaki işçi sayısı esas alınmış davalı sendikanın üye kayıt sayısını 138 olarak belirlemiş ve yüzdesinin 0.02 olduğunun tespitine karar verilmiştir.
Her ne kadar Ocak 94 istatistiğinin kesin hükümle sonuçlanması, Temmuz istatistiğinin belirlenmesinde önem taşıyorsa da bu durum tek başına değer ifade etmez. Böyle hallerde yapılacak iş 2821 ve 2822 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Bakanlık kayıtları üzerinde, gerektiğinde uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yapmak ve sonucuna göre karar vermektir. Bu tür bir araştırma yapılmadan hüküm tesisinde isabet olmaz.
Kabule göre de davalı sendika üye kayıt sayısının 138 üye yüzdesinin 0.02 olarak tesbiti hatalı olup gerçek oran 1.47'dir.
Yukarıda sözü edilen yönteme göre inceleme yapılmadan hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 08.02.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy