(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, eksik ödenen kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazıları, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- İşyerinde uygulanmakta olan 1.1.1994-31.12.1995 yürürlük süreli Toplu İş Sözleşmesinin (işten çıkarılma) başlıklı 25 nci maddesinin zorunlu çıkarma başlığını taşıyan II nci bendinin son fıkrasında aynen "SSK.dan emekliliğine 3 yıl ve daha az süresi kalan işçiler işten çıkarılamazlar. Çıkarıldığı taktirde hesaplanan kıdem tazminatı iki katı kadar ödenir" biçimindeki hükme dayanarak davacı işçi hak talebinde bulunmuş ve mahkemece de istek doğrultusunda hüküm kurulmuştur.
İş hukukunun temel ilkesine göre işverenin iş aktinin fesih hakkını tamamen ortadan kaldıracak şekilde hizmet sözleşmesine ya da TİS.ne hüküm konulamaz. Pozitif hukukumuz meşru ve makul sebeplerin bulunması halinde işverene tanınan fesih yetkisinin alınamayacağını kabul eder. Diğer taraftan 1475 sayılı iş kanununun kıdem tazminatına ilişkin 14 ncü maddesinde öngörülen kurallar kamu düzeni ile ilgili olup kural olarak değiştirilemezler. TİS.de öngörülen düzenlemenin ikinci bölümünde kıdem tazminatının iki katı kadar ödeneceği biçimindeki kural tavan sınırı ilkesini de ortadan kaldırıcı niteliktedir. Böyle olunca TİS.den kaynaklanan bu talebin reddine karar verilmesi gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.06.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy