(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parası, bayram, genel ve hafta tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacının sözleşmesinin haklı bir neden bulunmadan davalı işveren tarafından fesh edildiği şeklindeki iddiasını dinlettiği tanıkları doğrulamış değillerdir. Davalı ise hizmet aktini fesh eden tarafın davacı olduğunu ve haklı bir nedenin de bulunmadığını savunmuş ve dinlettiği tanıkları yaptıkları açık ve ayrıntılı anlatımlarında bir sarkıntılık olayı sonucu davacının mahcubiyet duygusu nedeniyle işyerini terk ettiğini belirtmişlerdir. Bu deliller karşısında feshin davalı tarafça gerçekleştirildiği düşünülemez. Davacının da terkte haklı bir nedeni olmadığına göre ihbar ve kıdem tazminatları isteklerinin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 25.12.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy