(818 S. K. m. 340, 344, 345) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı ihbar, kıdem ve kötüniyet tazminatı, TİS 23. maddesine göre ödenmeyen tazminat, giyim ve parka yardımı ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar: Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı belediye Avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla gereği konuşulup düşünüldü:
1- ...
2- Dosya içeriğine göre davacının geçici işçi olarak çalışmakta iken Başbakanlık Genelgesi doğrultusunda ülkede baş gösteren ekonomik kriz nedeniyle davacının iş akdi feshedilmiştir. Fesih ekonomik krize dayandığına göre olayda kötü niyet unsuru gerçekleşmemiştir. Bu durumda ihbar tazminatının hüküm altına alınması ile yetinilmesi gerekirken kötü niyet tazminatına karar verilmiş olması hatalıdır.
3- Davacının da dahil olduğu geçici işçiler, sözleşme süreleri sonunda sözleşmeleri yenilenmediği için işbaşı yaptırılmamışlardır. Az önce açıklandığı üzere bunun da nedeni 1994 yılında ülkede kendisini gösteren ekonomik krizdir. Geçici işçilerin sözleşmelerinin yenilenmesi de vizeye tabidir ki, bunun da başbakanlık Genelgesine göre mümkün değildir.
Sonuç: Böyle olunca davacı, işyerinde uygulanmakta olan TİS.nin 23. maddesinde öngörülen tazminattan yararlanamaz. Bu isteğin de reddi gerekirken kabulü hatalıdır. O halde kararın bu yönden de bozulmasına 27.2.1996 karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy