(2821 S. K. m. 7, 16, 45)
Dava: Davacı, kadronun iptali ile ücret fark alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı; ............ Sendikası'nın Kocaeli İki Nolu Şube Başkanlığı'na 10.5.1992 tarihinden itibaren profesyonel yönetici olarak seçildiğini ancak, sendika Genel Merkez Yönetim Kurulunun 1.2.1994 gün ve 9/2326 sayılı kararıyla profesyonel yönetici kadrosunun kaldırılıp amatör yönetici olarak çalışmaya devam etmesinin karar altına alındığını belirterek, ücretinin ödenmemesi nedeni ile 491,562,450.- TL. ücret talebinde bulunmuş ve bu istek mahkemece aynen hüküm altına alınmış ve karar davalı sendika tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasındaki anlaşmazlığın çözüme kavuşturulabilmesi bakımından sendika ana tüzüğü ile sendika yönetici yönetmeliği hükümlerinin incelenmesi gerekir.
Sendika ana tüzüğünün 29. maddesinde, ücretli yöneticiler için kadro vermek veya eski verilmiş kadrolar dahil, verilmiş kadroları kaldırmanın sendika yönetim kurulunun görev ve yetkileri içinde olduğu belirtilmiştir.
Yine Sendika Yönetici Yönetmeliğinin 3. maddesinin (c) fıkrasında; "şube başkanlarına kadro karşılığı bir ücret ödenmez. Ancak Genel Kurulda kabul edilen bütçeye göre makam tazminatı ödenir. Amatör şube yöneticilerine ücretli kadro verilmesi veya verilmiş bulunan kadronun kaldırılması bu yönetmeliğin 6 ve 7. maddesi hükümlerine göre Genel Yönetim Kurulu kararı ile olur..." denilmekle beraber aynı fıkrada, şube başkanının amatör yönetici olduğu da vurgulanmıştır.
Sendika ana tüzüğünün 18. maddesinin (n) fıkrasında ise; sadece sendika organlarında görev alan yöneticilere verilecek ücretler ile ödenek, yolluk ve tazminatın tespit edilmesinin Genel Kurulun görevleri arasında olduğu belirtilmiştir.
Bütün bu düzenlemelerin değerlendirilmesinden anlaşıldığı üzere, davacı gibi şube başkanlarının amatör yönetici niteliği taşıdıkları, ancak tüzüğün verdiği yetki kapsamında bu kişilere sendika yönetim kurulunun ücretli yönetici kadrosu verebileceği veya bu kadroyu kaldırmasında sendika ana tüzüğüne ve sendika yönetici yönetmeliğine aykırı bir yön bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Kaldı ki, Yönetmeliğin, 7. maddesinde "Genel Merkez Yönetim Kurulu Şubelerin faaliyetleri, şubeye bağlı işyerlerinin kaybedilmesi işçi sayısının azalması, şube giderinin; şubeye bağlı işyerlerinden alınan aidatlardan fazla olması ve Genel Yönetim Kurulunun re'sen takdir ve tespit ettiği diğer sebeplerle verilmiş ve halen uygulanmakta olan ücretli kadrolar dahil, resen kaldırılır. Ücretli kadrosu kaldırılan Şube Yöneticisi, amatör yönetici statüsünden istifade eder..." denilmektedir.
Sendika Genel Merkez Yönetim Kurulu, 1.2.1994 günü "Sendika Yönetici Yönetmeliğinin 6. maddesi ile üye durumları göz önüne alınarak, davacı ile diğer bazı şube başkanlarının kadrolarının kaldırılmasına ve amatör yönetici olarak görevlerine devamına" karar vermiştir.
Genel Merkez Yönetim Kurulunun kararında işaret ettiği Yönetmeliğin 6. maddesinde, "Yönetim Kurulu ücretli kadro verirken şubeye bağlı işyerlerini şubenin ileriye dönük gelişme imkanlarını, çalışma potansiyelini, gelirini gözönünde tutar..." denilmektedir.
Yine Yönetmeliğin 7. maddesinde, "şubeye bağlı işyerlerinin kaybedilmesi, işçi sayısının azalması, şube giderinin şubeye bağlı işyerlerinden alınan aidatlardan fazla olması ve Genel Yönetim Kurulunun re'sen takdir ve tespit ettiği diğer sebeplerle verilmiş ve halen uygulanmaktan olan ücretli kadrolar re'sen kaldırılır" denilmektedir.
Genel Merkez Yönetim Kurulu kararında, 6. maddedeki unsurların üyelik durumlarının göz önüne alınarak tartışma konusu kararın alındığı belirtilmekle ve davacı, dava dilekçesinde ve yargılama safahatında ücretli kadro tahsisi için aranan koşulların ortadan kalkmadığını ve alınan kararın bu yönlerden haksız ve yersiz olduğunu iddia edip kanıtlama yönüne gitmediklerinden, sendika ana tüzüğü ve sendika yönetici yönetmeliğine göre alınmış kararın yerinde bulunmadığına ilişkin mahkeme kararı hatalı değerlendirmeler sonucunda verilmiş bulunduğundan kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.3.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy