(1475 S. K. m. 13, 14, 16)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yılık izin ücreti, bayram ve hafta tatili gündelikleri ile tasarrugu teşfik nema alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazları ile davalının aşağıdaki bendin kapasmı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet sözleşmesinin kıdem e ihbar tazminatının hak edilecek şekilde sona erip ermediği sorunu üzerinde toplanmaktadır. Davacı tanıklarının görgüye müstenit bilgileri olmadığı anlaşılmakta, buna karşılık davalı tanıkları ise yaptıkları ayrıntılı açıklamalrda davacının genellikle bir işyerinde çalıştığını, daha önce bir süre bitişik ve davalıya ait işyerinde de aynı görevi yapmış olduğunu, son işyerindeki faaliyetin durudurlması üzerine bu kez tekrar bitişik işyerinde ücretinde herhangi bir değişiklik olmamak üzere aynı görevi yapması istendiğini, bunun üzerine davacının işini terkettiği anlaşılmaktadır. Objektif iyi niyet kurallarına göre aynı işin bitişik işyerinde yaptırılması istendiği zaman, davacı işçinin işi birakıp gitmesi haklı bir neden olmadan hizmet sözleşmesinin kendisi tarafından bozulması anlamını taşır. Böyle olunca ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddine karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan teymiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.3.1997 tarihinde, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy