(1475 S. K. m. 13, 35)
Dava: Davacı, kötü niyet tazminatı, fazla çalışma parası ile gecikme faizinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Öte yandan fazla mesai alacağı TİS'den değil kanundan kaynaklanmaktadır. Sorun fazla mesai yapıp yapılmadığı konusuna ilişkin olduğu gibi işyerinde uygulanmakta olan TİS'deki hükümler de yasal hükümlere paralellik taşımaktadır. Bu durumda hüküm altına alınan fazla mesai alacağı için %30 yasal faiz yürütülmesi gerekirken 2822 sayılı TİSGLK 61. maddesinde öngörülen en yüksek işletme kredisi faizinin yürütülmesi de hatalıdır.
3- Hizmet sözleşmesinin feshinden sonra taraflarca düzenlenen 13.8.1994 tarihli mutabakatnamede davacı gecikme faizinin ilavesi ile taksitler halinde ödenmesini kabul etmiş bulunmaktadır. Bu mutabakatname dışına çıkalarak kıdem tazminatının geç ödenmesi nedeniyle ve mükerrer şekilde faiz ödeme isteğinde bulunulamaz. O halde bu istek reddedilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yakırada yazılı sebeple BOZULMASINA, 24.3.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy