(4046 S. K. Geç. m. 15) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı faiz alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı 12.5.1994 tarihinde emeklilik nedeniyle ayrılmış ve SSK tarafından kendisine 15.5.1994 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmiş kurumdan aldığı 1.6.1994 tarihli belgeyi işverene 2.6.1994 tarihinde vermiştir. Bu durumda faiz başlangıcı emeklilik talebinin kabul yazısının işverene iletildiği 2.6.1994 tarihi olması gerekirken yaşlılık aylığı talebinin SSK tarafından kabul tarihinin esas alınması hatalıdır.
3. Davalı işyeri 4046 sayılı Özelleştirme Kanunu kapsamında olduğu anlaşıldığından anılan yasanın geçici 15. maddesi uyarınca kıdem tazminatı gecikme faizinin reeskont faizini geçemeyeceği hususu göz önünde tutulmayarak en yüksek mevduat faizi yürütülmesi de bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.12.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy