(1475 s. İş K. m. 14) (2821 s. Sendikalar K. m. 30)
Davacı; ihbar, kıdem ve sendikal tazminat ile fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, işyerinde sendikal nedenlerle çıkarıldığından bahisle sendikal tazminat istemiş ve mahkeme bu isteği kabul etmiştir. Davalı yargılama sırasında davacının sendika üyesi olmadığını belirtmiş ve 6.9.1994 tarihi itibariyle ilgili sendikanın işyerinde Toplu İş Sözleşmesi yapma konusunda Bölge Çalışma Müdürlüğü'ne yapmış olduğu başvuruda ibraz edilen listede davacının sendika üyeleri arasında adının bulunmadığını ileri sürmüş bulunmaktadır. Mahkemece bu hususlar araştırılmadan salt tanık beyanlarıyla kabul edilmiş olması hatalıdır.
3- Davacının ücretinin tespitinde tanık beyanlarına dayanılması doğru değildir. Gerçekten davalı tarafça ibraz edilen bordrolarda davacının imzası bulunmaktadır. Bu bordrolar imzalanırken davacı herhangi bir itirazı kayıt da dermeyan etmemiştir. O halde, ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla mesaiye esas olan ücretin tespitinde salt tanık beyanlarına dayanılarak hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç : Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.12.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy