(1475 S. K. m. 13, 14, 16)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve kötü niyet tazminatları ile sosyal yardım alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacı işçinin eşinin uzun bir süreden beri kanser hastası olup tedavi altında bulunduğu ve daha sonra da hastalığının ağırlaştığı ve 30.11.1993 fesih tarihinden kısa bir süre sonra öldüğü tanık anlatımlarından ve dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. 10.11.1993 tarihinden 30.11.1993 tarihine kadar davacı kadın işçinin anılan nedenle işyerine gelemediği açık seçik ortadadır. Davacının bu devamsızlığının haklı nedene dayandığının kabulü gerekir. Bu konuda ayrıca belirtmek gerekir ki dosya içerisinde bulunan raporda hastanın genel durumu itibarı ile devamlı bakıma ihtiyacı olduğu ve bunun ailesi tarafından yapılması icap ettiği açıklanmış bulunmaktadır. Bir kimsenin en yakınının ölümcül derecede hasta olması halinde onun yanında bulunması kadar doğal bir şey olamaz. Öte yandan dosyada bulunan ibraname ve istifa dilekçesine de dayanmak olanağı yoktur. Zira davalı savunmasında bir yandan ihbar ve kıdem tazminatı hakkının doğmadığından söz etmekte, diğer yandan da anılan hakların ödendiğini savunmaktadır ki, böyle bir savunma kendi içinde çelişkilidir. O halde bu belgelere itibar edilemeyeceğinden ihbar ve kıdem tazminatı istekleri hüküm altına alınmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, 31.03.1997 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy