(1475 S. K. m. 14, 29)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parası ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davacı gerçekleşen kıdem tazminatının tamamının ödenmediğini ileri sürerek istekte bulunmuş davalı işveren ise kıdem tazminatının bordro ile kendisine ödendiğini ve bu konuda ibraname aldığını savunmakla birlikte kıdem tazminatının düzenlenen bordrolarla ödenmesi yoluna gidildiğini, bir kısmının da ödenmediğini kabul etmiştir.
Bu iddia ve savunmaya göre bordro ile davacıya kıdem tazminatının tamamının ödendiği sonucuna varılamaz. Bu durumda gerek bordro ve gerekse ibraname gerçeği yansıtmamaktadır. Öte yandan işveren davacıya bono vermek sureti ile bölüm bölüm kıdem tazminatını ödemek istemiş ancak bu tazminatın tamamı da ödenmemiştir.
Bu durumda mahkemece davacıya elindeki bonoların ibrazı için mehil verilmesi ve sonuçta davacı ne kadar içeriği ödenmeyen bono ibraz ederse o bonolarda belirtilen miktarların hüküm altına alınması gerekir. Şayet davacı bono ibraz edemezse davalının kıdem tazminatının tamamını ödediği kabul edilerek bu istek reddedilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 01.04.1997 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy