(1475 S. K. m. 13, 14, 35, 41, 42)
Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma parası ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukat tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosya içinde mevcut ihale şartnamesi ve ihtarnamelere göre davacının, çalıştığı işyerinin 20.06.1994 tarihinde tasarruf tedbirleri gereği, özelleştirme sonucu, devrinden sonra işyerine gitmediği böylece iş akdini feshettiği anlaşılmaktadır. İşyerinin salt devri işçiye iş akdini haklı olarak fesh etme yetkisi vermez. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun ve Dairemizin istikrar kazanmış uygulaması bu yoldadır. Buna rağmen mahkemenin gerekçe dahi göstermeden ihbar ve kıdem tazminatları isteklerinin kabulü isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.01.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy