(2822 S. K. m. 60)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin parası ile iş güvencesi tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işyerinde uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesinin 53/3. maddesinde öngörülen iş güvencesi tazminatı isteğinde bulunmuş, mahkemece istek doğrultusunda hüküm kurulmuştur.
Toplu İş Sözleşmesi'nin 53. maddesinin 3. bendi aynı maddenin bir de ikinci bentleriyle bağlantılıdır. Birinci bentte ekonomik veya teknolojik durum ve işletmenin gerekleri bakımından zorunlu olan hallerde işçi çıkarılabileceği, ikinci bendinde de çıkarma prosedürü öngörülmüştür. Üçüncü bentteki yaptırımın uygulanabilmesi için ilk iki bentteki koşulların gerçekleşmesi gerekir. Davalı işveren yargılamanın çeşitli aşamalarında ekonomik nedenlerden ve tahsisat verilmemesinden dolayı işçiler yaptırılamadığını savunmuştur. Gerçekten 1994 yılında ülkemizin ekonomik krize girdiği ve çeşitli kamu işyerinde çalışan geçici kadrolu işçilerin çıkarıldıkları bilinmektedir. Mahkemece feshin ekonomik nedene ya da tahsisat yokluğuna dayanıp dayanmadığı sorunu üzerinde durularak bu koşullara göre işçi çıkarıldığı sonucuna varıldığı takdirde iş güvencesi tazminatının reddine, aksi halde kabulüne karar verilmelidir. Bunun için de davalıdan savunmasını kanıtlayan delillerin ibrazını istemesi ve karşı taraftan da diyecekleri sorularak konunun açıklığa kavuşturulması gerekir. Eksik inceleme ile bu isteğin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 19.06.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy