(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, icra takibine yapılan itirazın aptali ile icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, istek gibi karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Mahkemece bir kez itirazın iptali ve icranın devamı biçiminde hüküm kurulduktan sonra ayrıca alacağın tahsiline karar verilmiş olması davalının mükerrer ödemeye maruz kalması sonucunu doğurabileceğinden hatalıdır.
3. Kıdem tazminatın geç ödenmesinden dolayı davalı işverenin sorumlu olmakla birlikte bununla birlikte bunun hesaplanması ayrı bir yöntemi gerektirdiğinden likit olarak nitelendirilemez. Bu itibarla faiz alacağı içinde, % 40 icra inkar tazminatına karar verilmiş olması hatalıdır. Ayrıca belirtmek gerekir ki, kıdem tazminatı için faiz hesabı yapılabilmesi için fesih tarihindeki bir yıllık mevduata uygulanan en yüksek faizin merkez Bankasından sorulması ve gecikme süresine göre de miktarının belirlenmesi gerekir. Davacının yapmış olduğu faiz hesabına dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda gösterilen nedenle bozulmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 8.7.1996 gününde istek halinde ilgiliye iadesine 8.7.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy