(1475 S. K. m. 14, 17)
Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü:
1- Davalı işveren hükmü temyiz etmiş ancak daha sonra temyizden vazgeçmiş olduğundan temyiz isteminin reddine,
2- Davacının temyizine gelince,
Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacı işçinin içkiye düşkünlüğü nedeniyle sık sık rahatsız olup rapor aldığı bu gerçek olarak ortada olup, davalı işverenin 1995 havale tarihli cevap dilekçesinde de bu eylemi 1475 sayılı İş Kanununun 17/I-a maddesi kapsamına girdiği kabul edilmiş bulunmaktadır. Bu hali 14. madde uyarınca kıdem tazminatına hak kazandıracak bir fesih nedeni olduğu açıktır. Böyle olunca gerçekleşen kıdem tazminatı isteğinin hüküm altına alınması gerekirken reddine karar verilmiş olması hatalıdır.
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.06.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy