(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı ihbar, kıdem ve kötü niyet tazminatları, giyim yardımı, parka bedeli, izin ücreti ile TİS' nin 23. maddesine göre ödenmeyen tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı Belediye avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosya içeriğine göre davacının geçici işçi olarak çalışmakta iken Başbakanlık genelgesi doğrultusunda ülkede baş gösteren ekonomik kriz nedeniyle davacının iş akti feshedilmiştir. Fesih, ekonomik krize dayandığına göre olayda kötü niyet unsuru gerçekleşmemiştir. Bu durumda ihbar tazminatının hüküm altına alınması ile yetinilmesi gerekirken kötü niyet tazminatına karar verilmiş olması hatalıdır.
3- Davacının da dahil olduğu geçici işçiler, sözleşme süreleri sonunda sözleşmeleri yenilenmediği için işbaşı yaptırılmamışlardır. Az önce açıklandığı üzere bunun da nedeni 1994 yılında ülkede kendisini gösteren ekonomik krizdir. Geçici işçilerin sözleşmelerinin yenilenmesi de vizeye tabidir ki, bu da Başbakanlık genelgesine göre mümkün değildir. Böyle olunca davacı, işyerinde uygulanmakta olan TİS' nin 23. maddesinde öngörülen tazminattan yararlanamaz. Bu isteğinde reddi gerekirken kabulü hatalıdır. O halde karar bu yönden de bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 19.03.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy