(1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, ikramiye ile ücretli izin parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacının çalışırken işyerindeki bir başka çalışan arkadaşına yardım etmek üzere işinin başından ayrılmak zorunda kaldığı gibi, 10 günlük ücretinden daha fazla işverenin zarar görmesine neden olup olmadığı da kesin olarak anlaşılamamaktadır. Olayın bu cereyan şekline göre davalı işverenin işyerinin yürütümünü tam olarak sağlayamadığı sonucuna varmak gerekir. Zira bir başka işçinin yardıma ihtiyaç duyması halinde davacı işçinin mi, diğer bir işçinin mi yardıma gitmesi gerektiği hususu düzenlenmemiştir. Tanık anlatımları bu hususu dile getirmişlerdir. Öte yandan olaya müteakip usule uygun bir tutanak düzenlenerek, ne kadar maddenin zarar gördüğü, bunun karşılığının ne miktar olduğu açıklanıp belirlenmiş değildir. Bu olgular karşısında davalı işveren tarafından davacı işçinin işine son verilmesinin haklı olduğu kabul edilemez. O halde ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin hüküm altına alınması gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 04.07.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy