(1475 S. K. m. 35, 39, 42)
Dava: Davacı; ihbar, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücreti hafta ve genel tatil gündelikleriyle ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Dosya içeriğine ve dinlenen davalı tanığı Mevlüt'ün ayrıntılı anlatımlarına göre, davacı işçinin millî bayramlarda ve dinî bayramların birinci günü hariç, diğer günlerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu durumda dinî ve millî bayram günleri (1. gün hariç) çalışıldığı kabul edilerek alacak miktarının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir.
3- Davacı fazla mesai yaptığını kanıtlayamamıştır. Gerçekten davacı tanıkları bu konuda çalışıldığını söylemedikleri gibi, Bölge Çalışma Müdürlüğü tespitlerine göre de fazla mesai alacağının gerçekleşmediği kabul edilmektedir. Böyle olunca, fazla mesai isteğinin reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.07.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy