(1475 S. K. m. 13, 14, 54)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile ücretli izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece davacının iddiası kabul edilerek işe başlama tarihi 3.2.1990 olarak kabul edilmişse de davalı davacının 21.2.1990 tarihinde çalışmaya başladığını savunmuştur. Sigortalı işe giriş bildirgesinde işe giriş tarihi 21.2.1990 belirtilmiştir. Davacı bu resmi belgenin aksini kanıtlayacak delil sunmamıştır. Bu nedenle davacının işe başlama tarihinin 21.2.1990 olarak kabulü gerekir. Bu durumda davacının hizmet süresi 8.2.1995 fesih günü nazara alındığında 5 yıldan azdır. Böyle olunca davacının yıllık izin ücretinin her yıl için 18 gün üzerinden hesaplanması gerekir. Mahkemece yanlış değerlendirme ile TİS 25. maddesine aykırı bir şekilde izin ücretinin her yıl için 22 gün üzerinden hesaplanması hatalıdır.
3- Toplu İş Sözleşmesinin 28. maddesine göre önel verilmek suretiyle yapılan fesihler dışında kanuni önellere riayet edilmesi gerekir. Bu durumda davacının 8 hafta ihbar öneline hak kazandığı kabul edilerek hüküm kurulması gerekir. Mahkemece yanlış değerlendirme yapılarak 10 haftalık ihbar tazminatının tahsiline karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 10.07.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy