(1475 S. K. m. 17)
Davacı, kıdem tazminatı, kıdemli işçiliği teşvik primi, ikramiye, yıllık ücretli izin parası ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosya içinde bulunan 15/09/1989 tarihli tutanakta davacının 12 - 15 Eylül 1989 tarihleri arası işyerine gelmediği belirtilmiş, yargılama sırasında dinlenen davalı tanıkları tutanak içeriğini doğrular şekilde beyanda bulunmuşlardır. Davacı bu delilleri çürütecek karşı delil getirmemiştir. Bu durumda davacının İş Kanunu 17/II-f maddesine dayanarak iş aklini feshetmiş olması haklı bir fesih sebebi olup kıdem tazminatına hak kazanamaz. Karar bu nedenle bozulmalıdır.
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.09.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy