(1475 S. K. m. 35, 54)
Dava: Davacı, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parası ile ikramiye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tümyez temyiz itirazlarının reddi ile davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Davacı, ayrılmadan önce gerçekleşen son ikramiyesinin ödenmediğini ileri sürerek ikramiye alacağına da karar verilmesini istemiştir. Mahkemece ikramiyenin ödenmesi öngörüldüğü tarihten önce işten her ne suretle olursa olsun ayrılanlara ikramiye ödemesi yapılamayacağı yolundaki Toplu İş Sözleşmesinin 64. maddesine dayanılarak reddedilmiş ise de, işten ayrılma tarihine kadar gerçekleşen işçilik hakları ve bu arada ikramiye varsa bunun ödenmesi, miktarının da kıstelyevm esasına göre belirlenmesi gerekir. Bu çözüm şekli İş Hukukunun işçiyi koruyucu ilkesi gereğidir. Kaldı ki, hak da gerçekleşmiş olmaktadır. Bu durumda Toplu İş Sözleşmesinin anılan maddesine dayanılarak ikramiye isteğinin reddine karar verilmiş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 25.06.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy