(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parası, hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Dosyadaki bilgi ve belgeler ile özellikle davalı tanık anlatımlarına göre davacının birkaç kadın ve erkek arkadaşlarıyla birlikte işyerinde içki içmeleri üzerine davalının eşinin durumu öğrenerek vaki şikayeti sonucu davacının işyerini terk ederek bir daha gelmediği belirlenmiş olup, bu durumda davacının işyerini terk edip gitmek suretiyle sözleşmenin davacı işçi tarafından sona erdirildiği, durumun karakola intikal ettirilmemiş olması sonuca etkili değildir. O halde, kararın ihbar ve kıdem tazminatı yönünden bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 03.10.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy