(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 41, 46, 47, 57)
Dava ve Karar: Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parası, bayram ve hafta tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi Kararı:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının tır şoförü olarak çalışmakta iken yurt içi seferlerinde günde 3 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de davacı sefere çıktığı zaman fazla mesai yapılması yolunda kendisine işverence bir talimat verildiğini kanıtlamış değildir. Sefere her çıkışta çalışma saatini kendisinin serbestçe düzenleme durumunda bulunan davacının fazla mesai yaptığı sonucuna varmak doğru değildir. Dairemizin bu yöndeki kararları istikrar kazanmıştır. Bu durumda fazla mesai isteğinin reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, 23.10.1996 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
Dosya içeriğine ve dinlenen davacı tanığının açıklamasına göre TIR şoförü olan davacı fazla çalışma yapmış bulunmaktadır. Açıklanan bu nedenle kararın bu yönden bozulmasına ilişkin çoğunluk görüşüne katılamıyorum. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy