(2822 S. K. m. 25, 45, 72) (2821 S. K. m. 31)
Dava: Davacı, kıdem ve sendikal tazminat, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parası ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacı, davalıya ait işyerinde çalıştığı sırada işveren tarafından üç işçinin işten çıkarılması nedeni ile 24.6.1994 günü diğer işçiler ile birlikte kanun dışı direniş yaptığı, bu fiilleri sebebi ile ceza kararnamesiyle tecziye edildiği ve sonradan sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar davacı, sendikaya üye olması nedeni ile feshin gerçekleştirildiğini iddia etmiş ve tanıklarda iddia doğrultusunda anlatımlarda bulunmuş ise de, ceza mahkumiyeti ve olayların cereyan seyri dikkate alındığında feshin sendikal nedene değil, yasa dışı greve dayandığının kabulü gerekir. Böyle olunca davacı işçi, sendikal tazminata hak kazanamaz.
3 - Davacının çalıştığı tüm süre boyunca hafta tatillerinde sürekli çalıştığının kabulü hayatın olağan akışına uygun düşmez. Gerçekten tüm hizmet süresinde hastalık, yakınlarının ölümü, izin gibi nedenlerle işe devam edilmemesi kuvvetle muhtemeldir. Bu bakımdan hüküm altına alınan hafta tatili ücretinden hakkaniyete uygun bir indirim yapılmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 15.9.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy