(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı farkının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde, davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Mahkemece kıdem tazminatı hesabında nazara alınması gereken son ücreti belirlerken 3417 Sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların değerlendirilmesine dair Yasanın Tasarruf Miktarları başlıklı 3. maddesinde öngörülen % 3 oranındaki işveren katkısını da hesaplamalara dahil etmiş ve karar bu yönden davalı tarafça temyiz edilmiştir. 1475 sayılı İş Yasası'nın 14. maddesinde kıdem tazminatının son ücret üerinden hesaplanacağı belirtilmektedir. Yine aynı Yasanın 26. maddesinde ücretin bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve nakten ödenen meblağ olduğu, ifade edilmektedir. Bu tanımlamalar karşısında işveren katkı payının ücret niteliğinde olmadığı ortaya çıkmaktadır. Şöyleki, ilgili yasa gereğince sağlanan tasarruf katkı payı nekten davacıya ödenmemektedir. Gerek davacının ücretinden yapılan kesinti ve gerekse işveren katkı payı 3417 sayılı yasanın 6. maddesinde belirtilen koşullar ve süreler oluştuğunda ödenebilecektir. Dolayısıyla katkı payı davacıya nakten ve peşin olarak ödenen bir meblağ niteliği taşımadığından kıdem tazminatı hesabında gözönünde tutulmaması gerekir. Aksi düşünüldüğünde nakten ve fiilen ödeme yapılmadığı halde işverenden mükerrer tahsilat durumu ortaya çıkacaktır ki, bu durum davacı yararına haksız zenginleşmeye de neden olacağından her yönüyle yasalara aykırı olarak yapılan hesaplamaya dayanarak verilen kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 14.10.1997 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy