(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatının faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: İddia ve savunmaya ve dosya içeriğine göre davacı işçi, 11.4.1995 tarihinde işlerinin çokluğunu gerekçe göstererek iş yerinden istifa etmek suretiyle 14.4.1995 tarihinden itibaren işinden ayrılacağını açıklamıştır. Davalı işveren, bu dilekçeyi aldıktan sonra davacı işçi 12.4.1995 tarihinde bir başka dilekçeyle istifadan vazgeçtiğini belirterek önceki dilekçenin işleme konulmamasını istemiştir.
Davacı işçi istifa dilekçesinin belediye Encümenince henüz görüşmeden geri aldığını ancak bunun yine de işleme konulduğunu iddia ederek ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinde bulunmuş, mahkemece de istek gibi hüküm kurulmuştur. Ancak istifa işlemi bozucu yenilik doğuran bir hak olup karşı tarafa ulaştığı anda hükümlerini meydana getirir. Bu bakımdan geri alınması söz konusu olamayacağından davacının hizmet sözleşmesini istifa etmek suretiyle sona erdiğinin kabulü gerekir. İstifa ise 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesinde kıdem tazminatını gerektiren bir hal olarak düzenlenmiş değildir. Bu olgular dikkate alınarak isteklerin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 27.10.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy