(1475 S. K. m. 1) (2821 S. K. m. 60)
Dava: T. Sendikası adına Avukat F.A. F. ile 1.Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı adına Avukat H. Y. 2.T. İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. adına Avukat N. C. aralarındaki dava hakkında Gebze İş Mahkemesinden verilen 26.2.1997 günlü ve 29-24 sayılı hüküm davalılar avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı T. Sendikası davalı T. Limited Şirketinin İ. R. Anonim Şirketi işyerinde nakliye işi ile ilgili depolama bölümünde işçi çalıştırdığından işyerinin İ. R. A.Ş.nin faaliyet gösterdiği iş koluna girmesi gerekirken; Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 22 numaralı "ardiye ve antrepoculuk" işkoluna girdiğini tespit eden kararının iptali ile 19 numaralı "kara taşımacılığı" iş koluna dahil olduğuna karar verilmesini istemiştir.
Davalı bakanlık ve işveren davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, I. R.'ın dağıtım organizasyonu içinde taşeron durumunda bulunan davalı T.'in malların gösterilen yerlere taşınıp ulaştırılması asıl işine yardımcı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile bakanlığın 22.11.1995 tarih ve 1995/22 sayılı işkolu tespit kararının iptaline T. İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi işyerinin işkolları tüzüğünün 18 numaralı "kara taşımacılığı" işkoluna dahil olduğunun tespitine karar verilmiştir.
Davalı T. Ltd. Şirketi şirket ana sözleşmesine göre ve ayrıca yapılan işleri taşeron değil, müstakil işveren olarak yürüttüğünden bahisle kararın bozulmasını istemiştir.
Gerçekten 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 60. maddesine göre bir işyerinin girdiği işkolunun tespitinde asıl işe yardımcı işler de asıl işin dahil olduğu işkolundan sayılması gerekmektedir.
Dava konusu işyerinin asıl işveren olan İ. R. Uluslararası Dağıtım ve Ticaret A.Ş.nin yürüttüğü iş kara taşımacılığı işkolunda bulunsa da alt işveren durumunda olan T. İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin aynı işyerinde işin bir bölümünü yürütürken asıl işe yardımcı faaliyetleri sebebiyle o işkolunda sayılması şart değildir. Zira alt işverenin asıl işverenin işyerinde işin bir bölümünde çalıştırdığı işçiler için işin yapıldığı yer İş Kanununun 1/1. maddesi uyarınca müstakil bir işyeri kabul edilmesi gerekir.
Asıl işverenin işyeri için yapılan Toplu İş Sözleşmesinden; alt işveren işçileri, ayrı işyerinde çalışmaları sebebiyle Dairemizin istikrar kazanan içtihatları sonucunda yararlandırılmamaktadırlar. Öğretide de kabul edildiği gibi alt işveren işçilerinin çalıştığı işyeri fiziken asıl işveren işyeri ile içiçe girmiş bulunsa da hukuken çalışan işçilerin iş yaptıkları yerin işverenine göre ayrı bir işyeri sayılmaktadır.
Bu durumda davalı T. Şirketi işçilerinin çalıştığı işyerinde yürütülen asıl işin işkolu tespitinde esas alınması gerekir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı T. işçilerinin çalıştığı işyerinde her türlü ambarlama, depolama, yükleme ve boşaltma yaptıkları, asıl işveren İ. R. A.Ş. yetkililerince de, T. Limited Şirketinin kendilerine istifleme, paketleme, yükleme, boşaltma konusunda hizmet verdiğinin kabul edildiği görülmektedir.
O halde T. Limited Şirketi işçilerinin İ. R. A.Ş.nden alınan işlerde çalıştırıldıkları işyerinin 22 numaralı "ardiye ve antrepoculuk" işkoluna girdiğinin tespitine ilişkin bakanlık kararı yerinde olduğundan davanın reddi yerine kabulü hatalı bulunması nedeniyle hükmün bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi gerekmiştir.
Sonuç: 1. Gebze İş Mahkemesinin 26.2.1997 tarih ve Esas No:1996/29, Karar no:1997/24 sayılı kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,
2. Davanın reddine,
3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
4. 4.000.000 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine,
5.Davacı tarafın yaptığı mahkeme masraflarının davacı üzerinde bırakılmasına, davalı Tu-Dem tarafından yapılan 31.350.000 TL. bilirkişi ve posta giderinin davacıdan alınıp anılan davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.10.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy