(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı tarafında duruşma sırasında açıklandığı gibi ilk işe giriş tarihi 01.07.1991'dir. Bilirkişi hatalı olarak 17.01.1991 tarihini esas almıştır. Bu konudaki hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak kıdem tazminatı hesabı yapılması isabetsizdir.
3. 1475 sayılı İş kanununun 14/11 maddesine göre kıdem tazminatı için gecikme süresine göre mevduata uygulanan en yüksek faizin yürütülmesi gerekir. Fesih tarihindeki en yüksek mevduat faizi talep edilip hüküm altına alınması da doğru değildir. Mahkemece yapılacak iş, fesih tarihindeki bir yıllık mevduata uygulanan reeskont faizini geçmemek üzere bir yıllık mevduata uygulanan en yüksek faizin yürütülmesi şeklinde hüküm kurmaktan ibarettir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.11.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy