(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, bakiye kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı işçinin 1.12.1970-1.8.1977 tarihleri arasında memur statüsünde çalıştığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Yaklaşık 7 yıllık bu sürenin işçilikte geçmiş gibi değerlendirilmesi 1475 sayılı İş Kanununun 14. maddesinin 6.cı fıkrasına aykırıdır. Gerçekten anılan fıkrada TC Emekli Sandığı'na tabi olarak geçen hizmet süresine ait kıdem tazminatının yaşlılık ve malüllük aylığının başlangıç tarihinde emeklilik ikramiyesi için öngörülen miktardan fazla olamayacağı öngörülmüştür. Bu kural kamu düzeni ile ilgili olup buyurucu niteliktedir. Böyle olunca mahkemece, kendiliğinden dikkate alınarak uygulanmalıdır.
Yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.11.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy