(1475 S.K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeblere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacı davalıya ait işyerinde çalışırken işyeri dışında işlemiş olduğu bir suçtan dolayı mahkemece tutuklanmış ve bu yüzden işine devam imkanını bulamamıştır. Daha sonra davacı tahliye olmuş ve yeniden işe alınmasını istemiş ise de o tarihte yürürlükte bulunan TİS hükümleri uyarınca daha önceki hizmetinin devamsızlık nedeniyle münfesih olduğu için yeniden işe alınmamıştır. Davacının tutuklanması nedeniyle işe devam etmemesi olgusu, 1475 sayılı İş Kanununun 17/III. maddesinde yazılı bulunan işyerinde işçiyi bir haftadan fazla süre ile çalışmaktan alıkoyan zorlayıcı sebebin kapsamına girdiğinden, kıdem tazminatına hak kazandığı halde bu isteğin reddedilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 8.12.1997 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy