(1475 S. K. m. 13, 14, 42, 49)
Dava: Davacı, ihbar kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, resmi tatil, bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 435. maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı, davalının Libya işyerinde çalışırken 25.7.1994 tarihinde emekli olmak suretiyle işyerinden ayrıldığı, emekli olduktan sonra yeni bir hizmet akdi ile bir süre daha çalıştıktan sonra 5.10.1994 tarihinde istifa ederek hizmet akdini feshettiği anlaşılmaktadır. Bu hale göre davacının hizmet akdinin emeklilik nedeniyle sona erdiği 25.7.1994 tarihinden önceki çalışma süresi ve bu tarihte aldığı ücret ve sosyal haklar nazara alınarak kıdem tazminatı alacağı belirlenmeli ve buna göre hüküm kurulmalıdır. Mahkemece yanlış değerlendirme ile emeklilik tarihinden sonraki süresinde kıdem tazminatı hesabında nazara alınması hatalı olup karar bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy