(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacı işçinin 30.1.1995 tarihinde işten ayrıldığı ve aynı tarihte emekli olmak için Sosyal Sigortalar Kurumuna başvurduğu böylelikle aradaki hizmet sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdirildiği anlaşılmaktadır. Ancak emeklilik olgusundan davalı işverenin haberdar olmadığı, bir başka deyişle davacı işçinin emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını davalıya davacı işçinin emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını davalıya bildirmediği belirlenmektedir. Davalı işveren 16.3.1995 tarihinde Sosyal Sigortalar Kurumu Genel Müdürlüğünden gelen yazıyla emekliliği öğrenmiştir. 1475 sayılı İş Kanununun 14. maddesinin 3. fıkrasında işçinin emeklilik nedeniyle kıdem tazminatından faydalanabilmesi için kendisine aylık bağlanması veya toptan ödeme yapılması için yaşlılık sigortası bakımından bağlı bulunduğu kuruma müracaat etmiş olduğunun belgelenmesi gerektiği kurala bağlanmıştır. Bu durumda hüküm altına alınan kıdem tazminatı için fesih tarihinden değil kuruma başvurduğunun belgelendiği 16.3.1995 tarihinden faiz yürütülmesi gerekir. O halde karar bu yönden bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.12.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy