(1475 S. K. m. 13, 14, 17, 35)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı fazla mesai parası, ücretli izin alacağı ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeblere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davalı işveren, davacının hizmet aktini 1.11.1996 tarihinde 28.10.1996 günü işveren vekiline hakaret etmesi nedeniyle İş Kanununun 17/II. maddesi gereğince feshetmiştir. Davacı tanıkları feshe neden olan hakaret konusunda bilgi vermemişlerdir. Davalı tanıkları ise davacının işyeri personel müdürü ... daha önce iki yevmiye ceza kesimini neden göstererek "şerefsiz" diye hakaret ettiğini açıkça doğrulamışlar, tanık ... "ayrıca personel müdürünü döveceklerdi, araya girenler mani oldu" diyerek geniş bilgi vermiştir. Davalı tanıklarının bu açık beyanları ve tutanak münderacatı birlikte değerlendirildiğini davacının hizmet akdinin işveren tarafından 1475 sayılı İş Kanununun 17. maddesi uyarınca haklı olarak feshedildiğinin kabulü gerekir. Mahkemece bu deliller hiç değerlendirilmeden hakaret olayı ile ilgili bilgi vermeyen davacı tanıklarının ifadelerine itibar edilerek ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy