(1475 S. K. m. 13, 14, 26, 49)
Dava: Davacı, ihbar kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, Milli bayram, çalışma ücreti ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı işçiye 30.7.1992 tarihinde kıdem tazminatı adı altında yapılan ödemenin gerçekleşen tazminattan % 30 yasal faizi ile birlikte mahsubu gerekirken faizsiz mahsup yapılmış olması Dairemizin bu konudaki kararlılık kazanmış uygulamasına aykırıdır.
3. 30.7.1992 tarihli "ibraname" başlıklı belgede davacı işçi yıllık ücretli izin hakkını kullandığını ücretini de aldığını açıklamış olduğuna göre anılan tarihle önceki dönem için yıllık ücretli izin alacağına hükmedilmesi hatalıdır. Öte yandan yine dosya içerisinde bulunan ve davacının imzasını taşıyan 7.2.1993 tarihli bir diğer belgede de iznini kullandığını ve 1994 yılı için parasınıda peşine aldığını beyan etmektedir. 30.7.1992 tarihinden sonraki gerçekleşen izin parası hesap edilirken bu belgenin dikkate alınıp belirtilen meblağında mahsubu gerekir.
4. Dinlenen davacı tanıkları davacının dini bayramların sadece ilk günü çalıştığını diğer günler çalışmadığını ifade etmişlerdir. Bu ifadeler uyarınca sadece dini bayramların ilk günleri için çalışma karşılığı ücretin hesap edilmesi gerekirken dini bayramların diğer günleri için de hesaplamalar yapılması ayrı bir bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy