(1086 S. K. m. 339, 356) (1475 S. K. m. 26, 35, 41)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma parası, hafta tatili gündelikleriyle ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Muhasebeci olarak işyerinde çalışmış olan davacı işçi 6 ay süre ile ücret almadığını ileri sürerek istekte bulunmuş, mahkemece de ödendiğine dair bir delil ibraz edilmediği için hüküm altına alınmış ise de, bu konuda davacı işçinin görev ve sıfatının da gözönünde tutulması gerçeğin ortaya çıkması bakımından önem taşımaktadır. Mahkemece de bu kadar uzun bir süre ücretin ödenmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu vurgulanarak tam bir kanaat hasıl olmadığı da dolaylı bir biçimde açıklanmaktadır. Böyle bir durumda davacıya re'sen yemin teklif edilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.
3- Kıdem tazminatı dışındaki işçilik hakları için hafta tatili ve ücretli izin alacağında olduğu gibi, faiz başlangıcının temerrüt tarihi olarak kabul edilmesi gerekir. Gerçekten davanın açılmasından önce bu işçilik hakları içinde davalı işveren kendisine çekilen ihtarname ile temerrüte düşürülmüştür. Daha önceki fesih tarihinden faiz yürütülmesi ayrı bir bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 21.01.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy