(1475 S. K. m. 14, 35, 49) (1479 S. K. m. 1)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ve milli bayram gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dosyadaki bilgi ve belgelere, dinlenen tanık anlatımlarına ve davacının tevil yollu savunmasına göre davacıların mürisi işçinin davalıya ait işyeride ölmeden önce çalıştığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar muris aynı zamanda Bağ-Kur'lu olarak kayıtlarda gözükmekte ise de bu durum işçi olarak bir kimsenin çalışmasına engel değildir. Özellikle davalı tanığı dahi tereddüde yer vermeyecek şekilde ölen işçinin işyerinde çalıştığını açıklamıştır. Mütalaasına başvurulan bilirkişiler de ayrı ayrı düzenledikleri raporlarda bu yön üzerinde durarak hesaplamalar yapmışlardır. Bu delil durumu karşısında ölen işçinin çalıştığı kabul edilerek, deliller değerlendirilmek sureti ile gerçekleştiği takdirde işçilik haklarına karar verilmesi gerekirken Bağ-Kur'lu olması gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 27.1.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy