(1475 S. K. m. 14) (2822 S. K. m. 9)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin bayram harçlığı, ikramiye, fazla mesai parası, hafta tatili ücreti ile dini ve milli bayram gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı işverence davacının işyerini terk etmesi sonucu sözleşmeyi feshettiği savunulmuş ise de bu savunmayı kanıtlayamadığına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının hizmet sözleşmesinin toplu iş sözleşmesinin yürürlük başlangıç tarihi ile imza tarihi arasında feshedildiğine ve toplu sözleşmede hizmet akdinin bu şekilde feshi halinde de işçilerin yararlanacağına dair ayrık bir kurala yer verilmediğine göre hüküm altına alınan tazminat ve alacakların toplu iş sözleşmesi hükümlerinden davacının yararlanacağı düşünülerek hesaplamalar yapılmış olması hatalıdır.
3- Hizmet sözleşmesinin feshi tarihindeki kıdem tazminatı tavanının dikkate alınmamış olması da kabul şekli itibariyle bozma nedeni sayılmıştır.
Gerçekten 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/13 maddesi kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece re'sen gözönünde tutulması gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerden BOZULMASINA, 05.02.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy