(1475 S. K. m. 13, 14, 35, 41, 42, 49)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve senelik ücretli izin parası ile hafta, genel ve bayram tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içerisinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı haklı neden bulunmadığı durumda hizmet akdinin davalı işveren tarafından sona erdirildiğini iddia ederek ihbar kıdem tazminatı talep etmiş, davalı ise ayakkabı dükkanı açmak üzere davacının işyerini kendisinin terk ettiğini savunmuştur. Dinlenen davacı tanıklarından birisi fesih konusunda hiçbir bilgi vermemiş diğeri ise hırsızlık yaptığı gerekçesi ile işveren tarafından iş akdinin feshedildiğini duyduğunu bildirmiştir. Bu tanığın işveren tarafından iş akdi feshedilen bir kişi olduğu anlaşılmaktadır. Davalı tanıkları ise davacının ayakkabı işyeri açmak üzere işyerinden kendi ayrıldığını bildirerek savunmayı doğrulamışlardır. Dosyaya konulan kartvizitten de davacının davalı tanıkların belirttiği gibi ayakkabı işyeri açtığı anlaşılmıştır. Bu deliller karşısında hizmet akdinin haklı neden olmadığı durumda davacı tarafından sona erdirildiğini kabul edilerek davacının ihbar ve kıdem tazminatı istekleri reddedilmelidir.
Mahkemece yazılı biçimde ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarda gösterilen sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istem halinde ilgiliye iadesine, 18.11.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy