(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı farkının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçi davalıya ait İstanbul'deki işyerinde 5.12.1979 tarihinden itibaren çalışmakta iken, işyerinin Lüleburgaz'a nakledilmesi ihtiyacının duyulması üzerine davalı işverenin işyerinde yaptığı duyurudan sonra tazminatlarını almış ve 4.4.1991 tarihli inbaranameyi imzalayarak bu durumu da doğrulamıştı. Daha sonra Lüleburgaz işyerinde 24.4.1991 tarihinde tekrar işe girmiş, ancak ekonomik sebeple bu sözleşmeyi 15.6.1994 tarihinde işveren tarafından sona erdirilmiştir. Kendisine bu dönem içinde tazminatları ödendiği tartışma konusu değildir.
Davacı işçi her iki dönemin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması gerektiğinden söz ederek fark kıdem tazminatı talebinde bulunmuş, mahkemece istek doğrultusunda hüküm kurulmuştur.
Ancak, yukarıda ayrıntılı biçimde açıklandığı üzere davalı işverenin herhangi bir art niyeti olmaksızın, kıdem tazminatı da ödenmek üzere önceki dönem tasfiye edilmiştir. Daha sonra davacı yeni bir sözleşme ile işe başlamış olduğuna göre bu sözleşmenin sonunda ödenmesi gereken kıdem tazminatı hesabında ilk dönemin dikkate alınmaması gerekir. O halde karar dava reddedilmek üzere bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.5.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy