(1475 S. K. m. 13) (743 S. K. m. 6)
Dava: Davacı; ihbar, kıdem ve kötüniyet tazminatları, ikramiye, tasarrufu teşvik fonu ve zam farkı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- 1475 sayılı İş Kanununun 13. maddesinin sonradan bir önceki fıkrasında öngörülen kötüniyet tazminatının hüküm altına alınabilmesi için feshin kötüniyete dayandığının ispatı gerekir.
İspat külfeti bu konuda davacı işçiye düşer, davacı şahitleriyle kötüniyeti kanıtlamak istediğini bildirmiş olmasına rağmen kendisine bu imkan tanınmamış ancak buna rağmen kötüniyet tazminatına karar verilmiştir. Bu durum usul ve yasaya aykırıdır. Mahkemece yapılacak iş kötüniyet tazminatıyla ilgili olarak davacının ne gibi delilleri varsa toplanmalı ve tanıkları dinlenmelidir. Ayrıca davalı işverene savunmasını ispat için ne gibi delilleri varsa onlar da toplanmalı, şahitleri dinlenmeli bunun üzerine toplanan deliller bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde kötüniyet tazminatının da kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.5.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy