(2821 S. K. m. 13, 31) (1086 S. K. m. 43, 45) (1475 S. K m. 13)
Dava: Taraflar arasındaki, iş güvencesi tazminatı alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22.9.1998 salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat R. S. ile karşı taraf adına Avukat İ. S. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçi bir kısım işçilerle birlikte işyerinde uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesinin "Toplu İşten Çıkarma ve İş Güvencesi" başlıklı 40. ve geçici IV. maddelerine aykırı olarak işten çıkarıldığını ileri sürerek, İş Güvencesi Tazminatı talebinde bulunmuştur.
Dosya içeriğinden davacı işçi tarafından sendikal nedenle işten çıkarıldığı gerekçe gösterilerek yine Adana İş Mahkemesinde Sendikal Tazminat İsteğiyle başka bir davanın açıldığı izlenimi uyanmaktadır. Gerçekten böyle bir dava varsa öncelikle her iki dava bir bakıma aynı hukuki sebebe dayandığı için, dava dosyalarının birleştirilmesi ve birlikte yapılacak bir değerlendirme ile sonuca gidilmesi Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 43. ve müteakip maddeleri gereğidir. Dava konusu Toplu İşten Çıkarma ve İş Güvencesi tazminatı ile öteki dava konusu sendikal Tazminat geniş anlamda kötüniyet tazminatı kavram ve kapsamı içinde düşünülmesi gerekir. Gerçekten 2821 Sayılı Sendikalar kanununun "Sendikaya üye olup olmama hürriyetinin teminatı" başlıklı 31. maddesinin son fıkrasında, sendikal tazminata hükmedilmesi halinde İş Kanunundaki kötüniyet tazminatı uygulanmaz biçiminde kurala yer verilmiştir. Bu kuralla geniş anlamda aynı olay ve nedenden dolayı fesih gerçekleştirildiği takdirde, aynı olay yada nedenden, iki ayrı tazminata karar verilemeyeceği, bir başka anlatımla mükerrer yararlandırmaya yol açılamayacağı amacı güdülmüştür. Somut olay bu açıdan değerlendirilecek olursa hem toplu işten çıkarma tazminatı hem de sendikal tazminata karar verilmesi yasakoyucunun amacına ters düşer. Bu durumda mahkemece yapılacak iş dosyalar birlikte değerlendirmek suretiyle sonuca gitmekten ibarettir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 20.000.000 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.09.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy